به گزارش فریاد جنوب،این روزها کامِ اهالی روستای «گردهکلات» در حالی با طعم تلخ بیآبی گره خورده است که آب نه به عنوان یک مطالبه تجملاتی، بلکه به مثابه ابتداییترین حق بشری، برای این مردمان به آرزویی دستنیافتنی بدل شده است.
محرومیت از ابتداییترین زیرساخت؛ زندگی در بندِ گالنهای آب
روستای «گردهکلات» که بهطور ثابت محل سکونت ۸ خانوار است و جمعیت آن در فصول مختلف با حضور خانوارهای عشایری به بیش از ۱۰ خانوار میرسد، همچنان از نعمت لولهکشی آب شرب محروم است. اهالی این روستا برای تأمین نیازهای حیاتی خود، چشمانتظارِ تانکرهای آبرسانی هستند؛ اما این انتظار اکنون به مرز بحران رسیده است.
بر اساس مشاهدات میدانی و روایت اهالی، آخرین مرتبه که تانکر آبرسانی برای رفع عطش این روستا اعزام شده، به حدود ۵۰ روز پیش بازمیگردد. در این شرایط بحرانی، مردم ناچار شدهاند برای زنده ماندن، آب مورد نیاز خود را با استفاده از خودروهای سواری شخصی و طی مسیر در جادههای پرپیچوخم و صعبالعبور با مشقت فراوان تأمین کنند؛ تصویری که روایتگر اوج سختی و محرومیت در این نقطه از شهرستان لنده است.
صدایِ در گلو ماندهی اهالی
اهالی «گردهکلات» میگویند بارها این وضعیت بغرنج را به گوش مسئولان شهرستان رساندهاند، اما گویی صدای آنان در پیچوخم ادارات گم شده است.
تصاویر گالنهای آب در دستان مردم، تنها یک عکس نیست؛ بلکه سندی بر استیصال خانوادههایی است که حتی برای شستوشو و آشامیدنِ روزانه نیز با بحران مواجهاند.
مطالبه از دستگاههای متولی
با توجه به شرایط سخت معیشتی و جغرافیایی «گردهکلات»، تداوم وضعیت فعلی و اتکا به آبرسانی با تانکر که آن هم با تأخیرهای طولانیمدت همراه است، به هیچوجه پاسخگوی نیازهای اولیه مردم نیست.
از مسئولان اجرایی شهرستان لنده، و دستگاههای متولی از جمله اداره امور عشایر انتظار میرود ضمن بازدید میدانی از این روستا، بهجای اکتفا به وعدههای موقت، در راستای اجرای طرحهای آبرسانی پایدار و لولهکشی که حق مسلم اهالی است، اقدام عاجل کنند.
مردمِ صبور گردهکلات، تنها به دنبال احقاق حقی هستند که سالهاست از آن محروم ماندهاند؛ داشتن «آب سالم، پایدار و لولهکشی شده» در خانههایشان.
- نویسنده : طیبه برزیان
- منبع خبر : فریادجنوب
