به گزارش فریاد جنوب، پنج سال زمان کمی برای دیدن تغییرات در یک روستا نیست؛ اما برای اهالی روستای «باگ» از توابع شهرستان دنا، این پنج سال تنها به معنای انباشت وعده‌های بی‌پایان مسئولین بوده است. روستایی که به‌عنوان یکی از بزرگ‌ترین کانون‌های جمعیتی شهرستان دنا شناخته می‌شود، امروز همچنان با چهره‌ای غبارآلود و کوچه‌هایی خاکی و ناهموار، قربانیِ بی‌توجهی دستگاه‌های متولی به‌ویژه بنیاد مسکن انقلاب اسلامی شده است.

اهالی روستا می‌گویند هر سال با آغاز فصل کاری، بوی امید در روستا می‌پیچد، اما با پایان یافتن آن، چیزی جز همان وعده‌های تکراریِ «به زودی آسفالت می‌شود» نصیب مردم نشده است. خاکی بودن کوچه‌ها نه تنها سیمای روستا را زشت کرده، بلکه در فصل بارندگی، تردد دانش‌آموزان، سالمندان و سایر اهالی را با مشکلات جدی مواجه می‌کند؛ مسئله‌ای که به‌طور مستقیم با کیفیت زندگی و سلامت روانی مردم در ارتباط است.

اما وضعیت اسف‌بار روستای «باگ»، تنها مشت نمونه خروار است. گزارش‌های میدانی حاکی از آن است که روند بهسازی و آسفالت معابر در بسیاری دیگر از روستاهای شهرستان دنا نیز به حال خود رها شده و پروژه‌های نیمه‌کاره به نمادی از مدیریت ناکارآمد در توسعه روستایی منطقه تبدیل شده‌اند.

یک سؤال اساسی از مسئولین بنیاد مسکن و فرمانداری شهرستان دنا این است! چگونه است که اعتبارات به همین سادگی در مسیر وعده‌ها گم می‌شوند؟ آیا اولویت‌بندی‌ها بر اساس نیاز مردم انجام می‌شود یا بر اساس ملاحظات دیگری که صدای مطالبه‌گری مردم به جایی نمی‌رسد؟

اهالی «باگ» و سایر روستاهای محروم از زیرساخت‌های مناسب، دیگر به وعده‌های کاغذی و ضرب‌الاجل‌های بی‌پشتوانه اعتمادی ندارند. از مسئولین استانی و نهادهای نظارتی انتظار می‌رود با ورود فوری به این مطالبه، نه تنها زمان دقیق پایان عملیات آسفالت معابر را اعلام کنند، بلکه شفاف‌سازی کنند که چرا پروژه‌های روستایی در دنا با چنین رکود بی سابقه‌ای مواجه شده‌اند.

وقت آن رسیده است که مسئولین به جای پشت میز نشستن، در کوچه‌های خاکی این روستاها قدم بزنند تا عمق رنج مردم را از نزدیک لمس کنند. مردم دنا منتظر اقدام عملی هستند، نه وعده‌هایی که تنها در حافظه تاریخِ این روستاها باقی می‌مانند.