فریادجنوب،سیدداودموسوی منش : توسعه راهها و تبدیل محورهای مواصلاتی به مسیرهای استاندارد، سالهاست یکی از مطالبات جدی مردم استان است، اما در کنار مطالبه برای ساخت بزرگراه و ارتقای زیرساختها، یک پرسش اساسی دراذهان عمومی متبادرمی شود که آیا ساخت جادههای بهتر، بدون اصلاح رفتار رانندگان، میتواند بهتنهایی آمار حوادث را کاهش دهد؟
اظهارات مدیرکل راه و شهرسازی استان کهگیلویه وبویراحمد در نشست شورای برنامه ریزی استان درباره جاده یاسوج به اصفهان مبنی بر وضعیت رانندگی وتاثیر ان بر تصادفات ، بار دیگر توجهها را به موضوعی جلب کرده که شاید در میان بحثهای مربوط به پروژههای عمرانی کمتر دیده شده باشد و آن هم نقش تعیینکننده عامل انسانی در وقوع سوانح رانندگی است
بیتردید مردم حق دارند جادههای ایمن، استاندارد و متناسب با حجم تردد داشته باشند و ارتقای محورهای مواصلاتی، بهویژه محور یاسوج ـ اصفهان، باید بهعنوان یک مطالبه جدی دنبال شود. اما واقعیت این است که حتی بزرگراه هم نمیتواند جای فرهنگ صحیح رانندگی را بگیرد
وقتی سرعت غیرمجاز، سبقتهای پرخطر، بیتوجهی به تابلوها و شرایط جوی و جادهای و رعایت نکردن سرعت مطمئنه به رفتارهای عادی تبدیل شود، افزایش کیفیت راه نیز الزاماً به معنای حذف خطر نخواهد بود.
لذا در بحث ایمنی جادهای، گاهی همه نگاهها به آسفالت، خطکشی، روشنایی، تعریض مسیر و ساخت بزرگراه دوخته میشود؛ در حالی که فرمان خودرو همچنان در دست راننده است.
اگر قرار است محورهای مواصلاتی استان به استانداردهای بالاتری برسند، باید همزمان برای ارتقای فرهنگ ترافیکی نیز برنامه جدی وجود داشته باشد. آموزش مستمر، اطلاعرسانی هدفمند، برخورد با رفتارهای پرخطر و نهادینه کردن مفهوم سرعت مطمئنه باید در کنار پروژههای عمرانی دنبال شود.
نکته مهم این است که هدف از توسعه راهها نباید صرفاً افزایش سرعت عبور خودروها باشد،هدف اصلی باید کاهش خطر و افزایش احتمال سالم رسیدن مردم به مقصد باشد.
از این منظر، توسعه زیرساخت و اصلاح فرهنگ رانندگی دو موضوع جدا از یکدیگر نیستند. جاده استاندارد، زمانی میتواند به ایمنی واقعی منجر شود که راننده نیز متناسب با شرایط مسیر، سرعت و رفتار خود را مدیریت کند.
اکنون این پرسش باید جدیتر مطرح شود،آیا در کنار میلیاردها تومان هزینه برای توسعه راهها، به همان اندازه برای فرهنگسازی و اصلاح رفتار ترافیکی نیز برنامهریزی شده است؟
پاسخ به این پرسش میتواند بخش مهمی از معادله ایمنی جادهای استان را روشن کند.
در نهایت، بزرگراه قرار نیست مجوز تندتر رفتن باشد، قرار است مسیر امنتری برای رسیدن به مقصد ایجاد کند.
اگر فرهنگ رانندگی همپای توسعه راهها ارتقا پیدا نکند، بخشی از ظرفیت ایجادشده برای افزایش ایمنی، همچنان تحت تأثیر رفتارهای پرخطر رانندگان قرار خواهد گرفت.
ایمنی جادهای زمانی محقق میشود که جاده استاندارد، قانونمداری و رانندگی مسئولانه، همزمان در کنار یکدیگر قرار بگیرند
امید می رود، چنانچه رسانه های استان خواهان توسعه زیر ساخت های جاده ای هستند ، فرهنگ رانندگی را به عنوان یک اصل وحلقه مفقوده ایمنی محورهای مواصلاتی در مطالبات رسانه های خود لحاظ کند چرا که تا فرهنگ رانتدگی نباشد ،ساخت بزرگراه هم معنایی نخواهد داشت
