دیگر وقت فرا فکنی گذشته است نهادهای نظارتی و مطالبه مردمی در راه است با خاله خرزوها، دامادها، افراد ۵۰ ساله غیر بومی و نخبه های بی رزومه چه خواهید کرد …
در جواب مدیرکل اداری مالی استانداری
اینکه میفرمایید «خواستی به کار گرفته شوی و این رانت برایت ایجاد نشده، ناراحتی»، دقیقاً همان جملهای است که باید دربارهاش توضیح داده شود.
اولاً، من رانت نخواستهام؛ من حق قانونی و شغلی خودم را مطالبه کردهام. اگر برای بهکارگیری یک نیروی دارای سابقه و تخصص، اسمش «رانت» است، پس لطفاً دقیقاً توضیح دهید برای چه کسانی و با چه سازوکاری چنین امتیازهایی ایجاد شده و معیار تفاوت چه بوده است.
برای حدود ۵۰ نفر جذب شده برای مردم شفاف سازی کنید لیست ها به چه کسانی منتسب هستند و چگونه وارد شدند و چطور شما با انها موافقت داشتید و ادامه دادید !
ثانیاً، اگر قرار است استخدام یا بهکارگیری بر اساس شایستگی باشد، چرا مطالبه حق یک نیروی بدون پشتوانه را «رانتخواهی» تعبیر میکنید؟
رانت یعنی امتیازی فراتر از قانون؛ من امتیاز فراتر از قانون نخواستهام. من میگویم اگر قانونی هست، برای همه یکسان اجرا شود.
من از اینکه «رانت برایم ایجاد نشده» ناراحت نیستم؛ اتفاقاً به این ناراحتم که چرا باید در سیستمی که شعار شایستهسالاری میدهد، برای داشتن یک فرصت عادلانه احساس کنم باید کسی را پشت سر خود داشته باشم.
اما اینکه مطالبه شفافیت و عدالت را «رانتخواهی» بنامیم، نه پاسخ به سؤال من است و نه مسئله را حل میکند.
من از شما یک سؤال ساده دارم:
آیا همه نیروهایی که در این سالها به شکلهای مختلف وارد مجموعه شدهاند، دقیقاً با یک معیار، یک فرآیند و یک میزان شفافیت ارزیابی شدهاند؟
اگر پاسخ «بله» است، شفاف اعلام کنید و مستنداتش را ارائه دهید.
اگر پاسخ «خیر» است، پس مسئله من رانت نگرفتن نیست؛
مسئله من تبعیض در فرصتهاست.
من دنبال صندلیِ کسی نیستم.
دنبال سهم ویژه هم نیستم.
اما اجازه نمیدهم مطالبه یک حق، با برچسب «رانتخواهی» تحقیر شود.
من اگر چیزی نداشتم، رابطه نداشتم؛ اما سابقه، تخصص و کاری که انجام دادهام را دارم.
و در نهایت، اگر قرار است «رانت» معیار ورود باشد، صریح بگویید؛
اما اگر معیار قانون، تخصص و شایستگی است، همان معیار را برای همه اجرا کنید.
چون چیزی که امروز مطالبه میکنم، استخدام سفارشی نیست؛
مطالبه من این است که برای برخورداری از حق قانونی، مجبور نباشم «آدمِ کسی» باشم.
اینجانب از سال ۱۴۰۲ در استانداری شروع به کار کردم؛ با امید، با انگیزه و با این تصور که اگر توانایی و تخصص داشته باشی، بالاخره جایی برایت هست.
اما خیلی زود فهمیدم در بعضی جاها، فقط تخصص و تلاش کافی نیست!
من نه در فهرست «ده نفره شهید زینالدین» جایی داشتم؛ همان فهرستی که از نگاه من، افرادی با عنوان نخبه وارد شدند که درباره تناسب تخصص و جایگاهشان سؤالات جدی وجود داشت.
نه جزو نیروهای شرکتی بودم که با عنوانهایی مثل «آبدارچی» جذب شدند، اما امروز درباره حضور و محل خدمت برخی از آنها در استانداری حرف و حدیثهای زیادی مطرح است.
من فقط یک چیز داشتم: کار، تخصص و وجدان کاری.
و شاید دقیقاً مشکل همینجا بود؛
من رانت نداشتم.
پارتی نداشتم که پشت درهای بسته برایم تصمیم بگیرد.
کسی را نداشتم که اسمم را در یک لیست خاص بنویسد.
کسی را نداشتم که برای ماندنم سفارش کند.
اما امروز سؤال من از مسئولان این است:
اگر قرار است ملاک، شایستگی باشد، چرا کسی که با تلاش و تخصص آمده باید کنار گذاشته شود، اما برای برخی دیگر مسیرهای ویژه باز شود؟
اگر قرار است نخبهگزینی باشد، معیارهای انتخاب نخبگان چیست؟
اگر قرار است نیروی شرکتی جذب شود، آیا عنوان شغلی فقط برای پر کردن کاغذهاست یا واقعاً باید با محل خدمت و وظایف فرد تطابق داشته باشد؟
من دنبال امتیاز ویژه نیستم؛
فقط حقم را میخواهم.
حق اینکه سالها بعد نگویند «فلانی چون کسی را نداشت، پس دیده نشد.»
من از کسی صدقه نمیخواهم.
از کسی سهمیه نمیخواهم.
از کسی رانت نمیخواهم.
من فقط میگویم اگر قرار است استخدام و ماندن در یک مجموعه بر اساس شایستگی باشد، شایستگی را برای همه یکسان بسنجید.
درد من فقط شخصی نیست.
درد من این است که وقتی جوانی با امید وارد یک دستگاه دولتی میشود و سالها تلاش میکند، اما در نهایت میبیند رابطه از ضابطه جلو زده، چه چیزی باید به آیندهاش امیدوارش کند؟
من هنوز ایستادهام؛ نه به خاطر اینکه پشتوانهای دارم، بلکه دقیقاً به این دلیل که پشتوانهای جز خودم نداشتهام.
این یادداشت، گلایه یک نیروی بیرانت است؛
کسی که میگوید:
اگر تخصص مهم است، مرا با تخصصم بسنجید.
اگر سابقه مهم است، سابقهام را ببینید.
و اگر عدالت مهم است، عدالت را برای همه اجرا کنید؛ نه فقط برای کسانی که رابطه و پشتوانه دارند.
من هنوز منتظر پاسخ روشنم؛
نه وعده، نه توجیه، نه سکوت.
فقط یک پاسخ روشن:
آیا در این سیستم، برای آدمی که رانت ندارد اما توانایی و تخصص دارد، واقعاً جایی هست؟
و حال این تبدیل به یک مطالبه مردمی خواهد شد و قطعا متخلفان در دنیا و آخرت رسوا خواهند شد
