گلایه مشاور مدیر کل بنیاد شهید و امور ایثارگران و نماینده جامعه ایثارگری از مسئولان شهرستان لنده
گلایه مشاور مدیر کل بنیاد شهید و امور ایثارگران و نماینده جامعه ایثارگری از مسئولان شهرستان لنده
مشاور مدیر کل بنیاد شهید و امور ایثارگران و نماینده جامعه ایثارگری شهرستان لنده طی یاداشتی به پایگاه خبری فریاد جنوب از مسئولین اادارات شهرستان گلایه کرد.

به گزارش فریاد جنوب، خدارحم ارتشی مشاور مدیر کل بنیاد شهید و امور ایثارگران و نماینده جامعه ایثارگری شهرستان لنده طی یاداشتی به پایگاه خبری فریاد جنوب از مسئولین اادارات شهرستان گلایه کرد.

متن پیام به شرح زیر است.

بسم‌الله الرحمن الرحیم

مسئولان محترم دستگاه‌های اجرایی و نهادهای دولتی

ایثارگران، جانبازان، آزادگان و خانواده‌های معظم شهدا، سرمایه‌های معنوی و صاحبان اصلی عزت، استقلال و امنیت این سرزمین هستند.

جانبازان عزیز، یادگاران هشت سال دفاع مقدس، کسانی هستند که سلامتی و آسایش خود را در راه دفاع از میهن و آرمان‌های این ملت فدا کردند. آزادگان سرافراز، سال‌های جوانی خود را در اسارت و زیر شکنجه‌های دشمن سپری کردند، اما عزت و شرافت خود را نفروختند.

پدران و مادران شهدا نیز انسان‌هایی هستند که عزیزترین سرمایه زندگی خود، یعنی فرزندانشان را تقدیم این آب و خاک کردند. آنان سال‌ها با داغ فرزند و با صبر و استقامت زندگی کردند.

رهبر شهید انقلاب اسلامی در دیدار با خانواده‌های شهدا، جانبازان و آزادگان فرمودند:

«مسئله شهید و ایثارگری، کهنه‌شدنی نیست؛ این، موتور حرکت جامعه است.»

همچنین ایشان جانبازان را «نمونه‌های بزرگ افتخار و شجاعت و فداکاری» دانسته‌اند.

حال پرسش اینجاست:

آیا شایسته است کسانی که روزگاری برای حفظ امنیت و آرامش امروز ما از جان و سلامتی خود گذشتند، امروز در روزهای پایانی عمر و هنگام درگذشتشان با کم‌توجهی و بی‌مهری برخی مسئولان مواجه شوند؟

اینجانب به‌عنوان مشاور مدیرکل بنیاد شهید و امور ایثارگران و نماینده جامعه ایثارگری، از تمامی مدیران و مسئولان محترم ادارات، سازمان‌ها و نهادهای دولتی درخواست و مطالبه دارم:

انتظار می‌رود درگذشت هر یک از جانبازان سرافراز دوران دفاع مقدس، آزادگان عزیز و پدران و مادران معظم شهدا، با حضور مسئولان در مراسم تشییع و خاکسپاری و همچنین انتشار پیام تسلیت و ابراز همدردی در فضای مجازی و رسانه‌های رسمی همراه باشد.

این حضور و پیام، صرفاً یک اقدام تشریفاتی یا اداری نیست؛ بلکه نشانه‌ای از قدردانی، وفاداری و احترام به انسان‌هایی است که برای عزت این کشور هزینه داده‌اند.

البته نباید تکریم ایثارگران را به روز درگذشت آنان محدود کنیم؛ احترام واقعی آن است که در دوران حیاتشان نیز قدرشان را بدانیم و در کنارشان باشیم.

بیایید اجازه ندهیم فرهنگ ایثار و شهادت در میان مشغله‌های اداری و روزمرگی‌ها به فراموشی سپرده شود.

کم‌لطفی در حق جانبازان، آزادگان و والدین معظم شهدا، در شأن جامعه‌ای نیست که عزت و امنیت امروز خود را مدیون فداکاری آنان است.

امروز وظیفه ما فقط تقدیر از ایثارگران نیست؛ بلکه پاسداشت حرمت و شأن کسانی است که تاریخ این سرزمین با نام و فداکاری آنان آمیخته است.

ایثارگران را تا زمانی که در میان ما هستند دریابیم؛ مبادا روزی که دیگر در کنارمان نیستند، تازه به فکر تجلیل از آنان بیفتیم.

«مسئولی که در برابر فقدان یک جانباز، آزاده یا پدر و مادر شهید، حتی فرصت یک پیام تسلیت یا حضور در مراسم تشییع را پیدا نمی‌کند، باید بداند که تکریم فرهنگ ایثار و شهادت تنها با شعار محقق نمی‌شود؛ این فرهنگ نیازمند رفتار، عمل و مسئولیت‌پذیری است.»

یک نکته مهم: سخنان نقل‌شده از رهبر شهید مستند به بیانات ایشان در دیدار ۱۶ تیرماه ۱۳۸۳ است.

توصیه من: جمله «ایثارگران را تا زمانی که در میان ما هستند دریابیم» را حتماً نگه دارید. این جمله می‌تواند اثرگذارترین بخش پیام شما در گروه مدیران و مسئولان باشد.

و اما یک گلایه جدی و صریح…

جناب مسئولان محترم؛

اگر امروز جانبازی از دنیا می‌رود، اگر آزاده‌ای پس از سال‌ها تحمل رنج و سختی به دیار باقی می‌شتابد، اگر پدر یا مادری که سال‌ها داغ فرزند شهیدش را بر دل داشته، چشم از جهان فرو می‌بندد، انتظار می‌رود مسئولان در کنار خانواده داغدار باشند؛ نه اینکه حتی از یک پیام تسلیت و ابراز همدردی در فضای مجازی دریغ شود.

آیا حضور در مراسم تشییع یک جانباز یا آزاده، چند دقیقه از وقت مسئولان را نمی‌ارزد؟ آیا انتشار یک پیام تسلیت، این‌قدر دشوار است؟

باید صریح گفت: نمی‌شود در مناسبت‌ها از شهدا و ایثارگران سخن گفت، از فرهنگ ایثار و شهادت دم زد و عکس یادگاری گرفت، اما هنگام درگذشت همین عزیزان، سکوت اختیار کرد و مسئولیت اجتماعی خود را به فراموشی سپرد.

ایثارگران برای این کشور هزینه داده‌اند؛ امروز نوبت ماست که هزینه وفاداری و قدردانی را با اندکی وقت، احترام و حضور بپردازیم.

این گلایه را نه از سر دلخوری شخصی، بلکه از موضع دفاع از شأن و جایگاه جامعه بزرگ ایثارگری مطرح می‌کنم.

از همه مدیران و مسئولان انتظار دارم این موضوع را جدی بگیرند و تکریم جانبازان، آزادگان و خانواده‌های معظم شهدا را به یک فرهنگ و رویه همیشگی در دستگاه‌های اجرایی تبدیل کنند.

مبادا روزی برسد که جانبازان و آزادگان ما با حسرتِ دیده نشدن از میان ما بروند و ما پس از رفتنشان، تازه به یاد تجلیل و تکریم آنان بیفتیم.

به احترام آنان که دیروز جان و سلامتی خود را برای ما گذاشتند، امروز ما نباید حتی در ادای احترام و همدردی کوتاهی کنیم.

حرمت ایثارگر، حرمت تاریخ و شرف این سرزمین است.

به نظرم جمله «نمی‌شود در مناسبت‌ها از شهدا و ایثارگران سخن گفت، اما هنگام درگذشت همین عزیزان سکوت اختیار کرد» دقیقاً همان گلایه‌ای است که باید به گوش مسئولان برسد.

 

 

  • منبع خبر : فریاد جنوب